Zaczynamy od tego, co najbliższe jest airsoftowcom, czyli broń strzelecka. Szwajcarski Sig Sauer zaprezentował swój klon karabinka rodziny M4/M16. Coraz mniej jest na świecie firm, które w swojej ofercie konstrukcji tego typu nie mają. Ja czekam tylko, aż ujrzymy M’kę z Tuły…

Głównym produktem eksportowym Siga jest jednak broń krótka, dlatego zaprezentował on szeroka gamę swoich produktów. Uwagę przykuwały osobliwe wersje kolorystyczne, jak np. 2022 ze szkieletem i zamkiem w kolorze czerwonym oraz dark earth.

Heckler&Koch nie pokazał chyba nic zaskakującego, czyli rodzinę G36, HK416 i HK417. Dodatkowo od paru lat wystawia swoje produkty jedynie w gablotach, wiec nie ma przyjemności z obcowania z nimi. Poza gablotą znaleźć można było m.in. granatnik automatyczny GMG.

Wielka radość sprawiła mi też obecność stoiska IMI, gdzie w końcu mogłem wziąć do ręki palną wersję karabinka TAR-21, czyli Tavora. Ta bezkolbowa konstrukcja znalazła uznanie w dużej części świata, głównie w Azji, oraz oczywiście w rodzimym jej Izraelu. Jak w przypadku paru innych modeli broni z tworzywa i oryginalny Tavor sprawiał wrażenie gorzej wykonanego od… repliki (w tym przypadku Aresa). Wynika to głównie z odmiennych procesów technologicznych i tego, ze producenci replik starają się, by ich replika wyglądała jak najlepiej, producenci palnych wersji niekoniecznie obierają na to priorytet.

Bardzo różnorodną ofertę można było znaleźć na stoisku firmy Cenzin, która jest polskim dystrybutorem takich marek jak FN Herstal. Chociaż od paru lat ekspozycja pozostaje właściwie nieznacznie zmieniona, to zawsze przyciąga oczy fanów broni strzeleckiej, gdyż można tam znaleźć wiele znanych modeli. Z tych mniej znanych, jest chociażby Minimi na kaliber 7,62mm. Zrobiłem też parę zdjęć detali, takich jak oznaczenia, spawy czy kolor i faktura lakieru, czy wygląd i umiejscowienie pinów, byście mogli je porównać ze swoimi replikami Minimi. Różnica jest… znaczna .

Pod lupę wziąłem też SCARa, szczególnie wartościowe są zdjęcia wersji piaskowej, które raz na zawsze powinny zamknąć usta tym, którzy uważają, ze SCAR wcale nie jest złoty.

Na stoisku Cenzinu można było także oglądać sławnego corner shota:

Poza bronią strzelecką wartymi uwagi były m.in. propozycje przemysłu lotniczego. Wyroby PZL Świdnik prezentowane były (w skali ) w ramach stoiska Augusta Westland (obok ich innych śmigłowców), które to konsorcjum posiada większościowy pakiet akcji polskiej fabryki.

Airbus na swoim stanowisku prezentował modele dwóch samolotów. Jeden to A400M, czyli samolot transportowy, który dopiero jest wprowadzany na rynek. Drugi to paruletnia, lecz już bardzo popularna konstrukcja A330MRTT, który jest wielofunkcyjną platformą, wykorzystywana głownie w wersji latającej cysterny.

Ciekawą ekspozycje przygotowały Indie, gdzie można było zobaczyć głownie modele sprzętu wykorzystywanego przez indyjską armie, które są wytworem indyjskiego przemysłu zbrojeniowego, był to np. śmigłowiec HAL Dhruv czy czołg podstawowy Arjun

Na koniec szwedzka konstrukcja dokładnie tej samej klasy, co polski Anders prezentowany w poprzednim wpisie. To chyba najbardziej znany pojazd tej klasy w Europie – CV90.

Kompleks targowy w Kielcach został w ostatnich latach rozbudowany, jak głoszą tablice informacyjne, przy wsparciu środków z UE i jest to obecnie naprawdę spory zespół wystawowy. Na MSPO wszystkie przestrzenie wewnętrzne były wypełnione, tak wiec jest to naprawdę spora impreza. Dla fanów militariów to ciekawe wydarzenie dające możliwość przyjrzenia się z bliska najnowocześniejszemu sprzętowi. Wystawcy są jednak nastawieni na obsługę i agitacje przedstawicieli sił zbrojnych czy służb, a nie indywidualnych klientów, lecz w wielu przypadkach wystawcy z chęcią odpowiadają na pytania czy szeroko opisują swoją ofertę. Jeśli ktoś wiec ma okazje pojawić się na MSPO w Kielcach, to warto to zrobić, szczególnie gdy ma się możliwość zdobycia zaproszeń, gdyż bilety do najtańszych nie należą.

Na początku obiecanych słów parę o premierowej replice Beryla od Aresa. W hali grupy Bumar ustawione zostało stanowisko ze strzelnicą airsoftową, gdzie można było zapoznać się z nowym produktem. Do pooglądania poza strzelnicą były jedynie pomalowane repliki, przez co za dużo nie dało się ocenić, gdyż ciężko określić chociażby jakość materiałów, gdy są one pokryte sporą warstwą krylonu czy innego camopainta. Otrzymałem tez informacje, ze by zobaczyć wersje niepomalowaną, muszę poczekać by wejść na strzelnicę. Z uwagi na niewielka ilość czasu oraz długą kolejkę oczekujących, by postrzelać z Beryla musiałem zadowolić się jedynie wersją w kamuflażu.

Na targi dotarła pierwsza wersja prototypu, można więc ją nazwać późną alfą lub wczesną betą. Miała jak na razie bezpiecznik sprzężony z selektorem ognia i strzelała tylko w trybie full-auto. W finalnej wersji bezpiecznik ma być niezależny, a selektor sterowany układem elektronicznym (głównie dlatego, by replika oddawała 3-strzałowe serie). Jest to rozwiązanie podobne do tego znanego z SG550 i SG551 Tokio Marui, gdzie można było elektronicznie sterować długością serii od 2 do 8 kulek. Do dopracowania pozostaje także kolba, gdzie blokada w pozycji złożonej była bardzo słaba.

To co na pewno cieszy, to wierność odwzorowania oryginału wizualnie. Już w tak wczesnej wersji widać takie drobiazgi, jak chociażby przycisk pokrywy komory zamkowej z dodatkową blokadą, co występuje w Berylach, a nie jest znane z żadnych innych replik. Pytaniem natomiast pozostaje dla mnie wierność w kwestii wyważenia. Parę metrów od ekspozycji repliki znajdowały się palne wersje wz.96, więc ten aspekt można było porównać. W obecnej wersji prototypu produkt Aresa ma lekką lufę wraz z układem gazowym itp., przez co kiepsko oddaje wyważenie oryginału.

Tak więc czekamy na finalną wersje, gdzie różne niedociągnięcia zostaną poprawione, by móc przetestować pierwszą replikę polskiego kbk.

Pozostając w temacie Beryla, na stanowisku Fabryki Broni można było zobaczyć jego wersje na amunicje bocznego zapłonu .22lr:

Oczywiście standardowo, wz.96 prezentowany był także w  różnych odmianach, z dodatkowym wyposażeniem:

Prezentowano także prototypową konstrukcje, a raczej model SKW-300, czyli samopowtarzalnego karabinu wyborowego na kaliber .338 Lapua:

Uwagę przyciągał także model 3. generacji prototypu MSBSa, który jest chyba najgłośniejszym polskim projektem broni strzeleckiej ostatnich lat. Prezentowana była wersja w układzie klasycznym oraz bezkolbowym. Ta pierwsza rodzi bardzo wyraźne skojarzenia z kbk projektu Masada/ ACR:

Ciekawostką na stanowisku Bumaru były izraelskie 5,56mm kbk maszynowe Negev, które być może będą wytwarzane licencyjnie w Polsce i do zakupu których przekonywane jest WP:

Zobaczyć można było także wariacje na temat rodziny PK/PKM, np. UKM 2000 P, z gustownie umieszonym logo producenta :

Do broni palnej jeszcze wrócimy, ale tymczasem słów parę o innych wyrobach rodzinnej zbrojeniówki, także z hali Bumaru. Uwagę przyciągała ciekawa modyfikacja czołgu T-72/PT-91 oznaczona jako Czołg Misyjny PT-72U. Wyposażona została w system tzw. siatek, na których mają wybuchać głowice pocisków przeciwpancernych przed kontaktem z pancerzem. Siatki zamontowane zostały w tylnej części pojazdu, w miejscach, których nie osłania pancerz reaktywny. Dodatkowym uzbrojeniem czołgu jest zdalnie sterowany WKM 12,7mm zamontowany na wieży. Dodatkowo n pancerzu zamontowano kamery, dzięki którym załoga może obserwować martwe pola wokół pojazdu.

Warto też wspomnieć o, pojawiającym się w Kielcach już po raz drugi, Andersie, czyli polskiej Wielozadaniowej Platformie Bojowej, która w zależności od potrzeb może być wykorzystywana w różnorakie wieże, m.in. z armatą czołgową, z działkiem 30mm itp. Na komercyjnym rynku pojazd ma stanowić konkurencje dla takich konstrukcji jak szwedzki CV90.

Na zewnętrznej ekspozycji był dumnie prezentowany wytwarzany w Mielcu, przez PZL, którego właścicielem jest obecnie Sikorsky, śmigłowiec S-70 BlackHawk. Szczelnie odgrodzony od gapiów stał w towarzystwie pracowników ochrony, co było dość zabawne, bo 3 lata temu problemu można było wejść do przedziału pasażerskiego wystawianego NH-90, który jest od BlackHawka konstrukcją dużo nowszą.

Wracając znowu do hali Bumaru, uwagę zwracał model – manekin polskiego żołnierza zawierający elementy programu polskiego żołnierza przyszłości Tytan, który w pełnej wersji ma być oparty o zintegrowany system oporządzeniowo – informatyczny Ułan 21.

Tym sposobem dotarliśmy do końca pierwszej części relacji, w której starałem się przedstawić polskie produkty, nowości czy nowinki, bądź chociaż te w Polsce wytwarzane. W następnej części prezentacja wystawców innych części świata, nie tylko Europy, ale też takich państw jak Izrael czy Indie.

Na imprezie będą prezentować swoją ofertę firmy i organizacje m.in propagujące airsoft we Francji. Jak uda się tegoroczne Shooting Games Show? Przyjrzymy się temu bliżej już wkrótce. Więcej informacji na stronie: http://www.shootinggamesshow.com/ – zapraszam do lektury. Postaram się zamieścić obszerna relacje zaraz po powrocie.

PS. W mojej ocenie kolory strony i bannerów dobrane zostały dobrane trochę niefortunnie, ale jak to mówią o gustach się nie dyskutuje:-)