Tym razem zając bym się chciał kwestią kluczową dla „starych wyjadaczy”, pytaniem postawionym w pierwszym wpisie tej serii „Czy może być tak jak kiedyś?”. Oczywiście… że nie, chociaż bardziej odpowiednią byłaby odpowiedź nieco bardziej optymistyczna „i tak i nie”. Gdzie ta tajemnica?
Czytaj dalej…
Kontynuując moje zrzędzenie na temat beznadziejnej sytuacji airsoftu dnia dzisiejszego, pragnę skupić się na przyczynach takiego stanu, po tym, jak takowy opisałem już wcześniej.
Głównym powodem, w mojej opinii jest przyśpieszenie przyrostu liczby nowych airsoftowców, co niestety nie idzie w parze, a rzekłbym też, że jest odwrotnie proporcjonalne do wzrostu jakości tych osób.
I niech teraz nikt mi nie zarzuci, ze on zaczął bawić się pół roku temu, a ja mu mówię, ze się nie nadaje i że „psuje” airsoft, bo to byłaby krzywdząca generalizacja. Oczywistym jest, ze pojawia się wiele wartościowych osób, jednakże o wiele więcej jest tych, które airsoftu nie rozumieją w pierwotnym (dzisiaj już chyba zbyt idealistycznym) znaczeniu.
Dzisiaj czas na narzekania starego dziada. Uraczę Was przemyśleniami, które moi znajomi słyszeli już co najmniej „milijon” razy lub sami je ze mną snuli.
Będzie o tym, jak kiedyś było „fajnie”, a jak teraz jest beznadziejnie. O przyczynach tego zjawiska i o tym, czy da się z tym jakkolwiek walczyć? Czy może być „tak jak kiedyś”?
