Po pierwsze należy stwierdzić, że zarówno w I jak i II klasie zdarzają się repliki świetne, jak i w ogóle nietrafione, jeśli chodzi o dopracowanie i ogólny ich poziom.
Jako, ze Chińczycy w zdecydowanej części kopiują konstrukcje markowe, to też często jakość pierwowzoru odbija się na poziomie tańszego odpowiednika.
Po drugie zaznaczyć należy, iż Chińczycy bardzo szybko się uczą, korygują błędy, bardzo szybko wypuszczają kolejne wersje i modele replik, przez co jakość ich wyrobów stale rośnie.

Najpierw chciałbym zająć się kwestią wykonania zewnętrznego. Rzadko zdarza się, by replika II klasy zrobiona była tak dobrze, jak droższy odpowiednik.
O wykonanie bardzo dba Boyi w swych najnowszych produktach, oraz Cyma. Ta pierwsza pozytywnie zaskakuje repliką HK 416 oraz swoimi AK. Oba produkty są starannymi kopiami replik VFC, a wiadomo, ze VFC to klasa sama w sobie.
Dlatego też do jakości oryginału im daleko, ale trzeba powiedzieć, ze Chińczycy odwalili kawał dobrej roboty, jeśli chodzi o  dbałość o szczegóły. Druga firma to Cyma, tu także cieszy oko ich linia AK (początkowo bazowała na systemie TM, potem przekonstruowana na VFC), oraz MP5 serii CM .04XX, kopia z kolei CA, które zdecydowanie biją na głowę resztę chińskiej konkurencji. Warto wspomnieć także o systemie EBB (Eliectric Blow Back), który firma zaczęła stosować do swoich replik, miły dodatek.
Kuleje niestety w replikach II klasy jakość materiałów, szczególnie metalu. O ile obecnie AK w wersjach full steel są naprawdę wytrzymałe, to już body w HK 416 wykonano z dość kruchego materiału.
Tak samo często skore do urywania się są zawieszenia da pasów wszelakiej maści, które w markowych replikach są zwykle wykonywane z o wiele wytrzymalszych materiałów (chociaż są i odstępstwa od reguły, np. G&G). Dwukrotnie już zdarzyło mi się urwać uchwyt do zawieszenia w sprzęcie II klasy, a jest to i niebezpieczne i może prowadzić do uszkodzenia repliki.

Kolejna rzecz, to spasowanie elementów (poza GB). Tutaj wychodzą na jaw największe różnice między replikami obu klas.  W G&P czy CA w zdecydowanej większości wszystko jest ładnie spasowane, widać to chociażby przy M’kach, gdzie gearbox jest pozycjonowany względem silnika i lufy paroma pinami w różnych miejscach body.
W „chińczykach” często trzeba użyć młotka i nieźle się nawycinać by pina/body/GB odgiąć tak od osi, by wszedł gdzie trzeba, w I klasie nie ma o tym mowy. Widać to też przy porównaniu SCARa z Boyi oraz tego z CA. By wyciągnąć z tej konstrukcji gearbox, potrzeba odgięcia dwóch ścianek body, w CA idzie to o wiele prościej, w chińskiej wersji można siedzieć i pół dnia, a nic nie zdziałać (wychodzi przy tym różnica w jakości materiałów, chociaż to tworzywo).

W końcu warto przejść do gearboxa, bo to w sumie na tym polu trwają największe spory między fanami obu klas. Które lepsze? Same części, jako pojedyncze podzespoły, częstokroć wytrzymalsze są w „chińczykach”, przez co już na Stocku II klasa osiąga zwykle większe prędkości wylotowe, a do tego możliwy jest jeszcze up-grade. Niekwestionowanym liderem są tu M’ki firmy JG, z najnowszych generacji (w którymś momencie pogubiłem się w ich liczeniu).
Za wzór do konstrukcji tego GB posłużyły części firmy Systema (chociażby charakterystyczne, czerwone tłoki). Nie raz już słyszałem historie, że do stockowego JG ktoś wkładał sprężynę M150 i bez problemu taki zestaw użytkował, podczas gdy w replikach G&P, CA czy ICS, bez wymiany innych podzespołów można zwykle włożyć sprężynę nie większą niż M130. Poza wytrzymałymi zębatkami czy tłokiem otrzymujemy także silnik o świetnych właściwościach (bardzo mocny, o wysokim momencie obrotowym, tzw. torque-up), który zadziwia tym jaką sprężynę potrafi uciągnąć na słabej baterii. Dodatkowo montowany jest w JG MOSFET, który zapewnia stabilność i bezpieczeństwo prądowe.
Fakt faktem repliki JG z takimi GB kosztują niemało i niewiele im brakuje do cen chociażby G&P, a z zewnątrz wykonane są poprawnie, lecz nie zachwycają szczegółami, to zdecydowanie najtańsza i dość pewna opcja tuningu mocowego.

Co możemy zaliczyć na plus I klasy? Znowu jest to jakość i dokładność przy wykonywaniu i składaniu takich układów.
Przede wszystkim jest to wysoka kultura pracy tych replik, nic nie rzęzi, nie ociera się, nie lata luźno. W replikach II klasy najczęściej niewłaściwe jest podkładkowanie, co przede wszystkim przyśpiesza zużycie części, różnie także bywa ze smarowaniem.
Repliki I klasy są gotowe do użycia po wyjęciu z pudełka, nie trzeba w nich nic poprawiać.

Dlatego też, w „chińczykach” części są dobre, natomiast często są po prostu wrzucone do wnętrza bez większego ładu i składu. Najlepiej wszystko rozłożyć, nasmarować i wypodkładkować jak trzeba, Ew. wymienić nieliczne kiepskie części, a replika może nam służyć naprawdę długo i bezawaryjnie.
Niestety, zdarzają się tez słabe punkty, których przeskoczyć się nie da, np.. urywający się ogranicznik kostki stykowej w M’kach JG. Jako, ze jest to element szkieletu GB, to naprawienie tego problemu wymaga pracy, a mianowicie przewiercenia szkieletu i wkręcenia substytutu tego elementu.
Jednakże taka przypadłość trapi też repliki G&P, jeden ze sklepów standardowo zaczął przerabiać szkielety tak, by wyeliminować ten problem.

Tak więc jak widać przelicznik  cena/jakość w przypadku chińskich replik jest o wiele korzystniejszy niż w przypadku GBB. Wewnętrznie „Chińczyki” to często bardzo udane konstrukcje, zewnętrznie do pierwowzorów z wyższej półki mimo wszystko jeszcze dużo im brakuje pod różnymi względami,  ale na pewno są one warte zakupu, tylko trzeba wiedzieć jak się z nimi obchodzić, w sensie jak na start uczynić je lepszymi, wytrzymalszymi i bardziej niezawodnymi.