W tym roku byłem na tej imprezie w podwójnej roli. Z jednej strony zostałem poproszony, by prowadzić ją w bazie rajdu, z drugiej strony (jak rok temu), przybyłem jako przedstawiciel WMASG, gdyż nad GF Point patronat roztacza Witryna Maniaków Air Soft Guns.
Osobną relacje z tegorocznej edycji, będziecie więc mogli przeczytać na WMASG.

Baza biegu – Kryniczno, ul. Trzebnicka 5, siedziba GunFire

Kiedy przybyłem do Kryniczna, pierwsi uczestnicy już czekali, mimo iż do oficjalnego rozpoczęcia rejestracji pozostawała godzina. Odbywała się ona z podziałem na 2 kategorie- Basic i Professional.

Analogicznie do poprzedniego roku Basic wymagał jedynie posiadania munduru (obuwie dowolne), a trasa nie obejmowała wszystkich Punktów Kontrolnych (PK), zamykając się w najkrótszej, możliwej do pokonania drodze, ok. 10 km.

Professional, to już o wiele wiesze wymagania.
Do munduru dochodzi obuwie wojskowe, bądź wysokie turystyczne, kamizelka/beltkit o wadze co najmniej 2 kg, plecak o wadze co najmniej 10 kg oraz replika o wadze co najmniej 2,5 kg. Sprzęt był ważony przy rejestracji, oraz w terenie. Trasa obejmowała więcej punktów, a by zaliczyć niektóre z nich trzeba było zaliczyć zadanie fizyczne (tor przeszkód, strzelanie dynamiczne) , bądź popisać się wiedzą z zakresu militariów. Łącznie trasa w kategorii profi miała ok. 15 km.

Zarejestrowało się 25 uczestników kategorii podstawowej i 16 kategorii profesjonalnej. Zabroniona była jakakolwiek współpraca i kooperacja pomiędzy uczestnikami oraz z osobami z zewnątrz (zakaz używania komunikacji radiowej oraz komórkowej, poza sytuacjami wypadków).
Mimo to, widać było, że przybywały zorganizowane ekipy, w tym przedstawiciele Formacji „Śląsk”, którzy w tamtym roku zdominowali czołówkę GF Pointa zdobywając 2 pierwsze miejsca w kategorii Profi i pierwsze miejsce w Basicu.

Punkty rejestracji

O godzinie 0850 miała miejsce odprawa, którą prowadził Rafał ze Stowarzyszenia „MilSim Unit” (MU), które przygotowało i obsługiwało trasę.
Zostały rozdane mapy, udzielono krótkiego instruktażu, zwrócono szczególną uwagę na pewne zapisy regulaminu, np. ten o zakazie używania jakichkolwiek elektronicznych urządzeń nawigacyjnych (zarówno opartych o technologie satelitarne, jak i kompasów elektronicznych).
Z małym poślizgiem wszyscy ustawili się na linii bramy wjazdowej na ulicy Trzebnickiej 5 w Krynicznie (baza biegu, siedziba GF) rozpoczęło się odliczanie i… na drodze pojawił się traktor, który dziarsko zmierzał w kierunku pola.
Odliczanie na chwilę zostało wstrzymane.
Swoja drogą ciekawe jak zareagowałby kierowca widząc, że w jego kierunku wybiega ponad 40 osób w mundurach, częściowo także w sprzęcie i z replikami.
Ostatecznie, o godzinie 0910 ruszył II Airsoftowy Bieg na Orientacje.

Odprawa prowadzona przez „Rava z MilSim Unit”

Przygotowania uczestników. Otrzymali oni mapy parę minut przed startem.

Uczestnicy na linii startu…

… i po starcie

Należy nadmienić że w porównaniu z poprzednim rokiem, pogoda była wprost idealna na weekendowy „spacer po lesie”.
Parę stopni na minusie, piękne słońce i praktycznie brak śniegu, oraz zmarznięta ziemia, która jeszcze parę dni wcześniej, w wyniku padającego deszczu i roztopów była głębokim błotem. Dodatkowo Nadleśnictwo Oborniki Śląskie, pod które podlegał teren, na którym rozgrywał się w głównej mierze bieg wybudowało w lesie drogę (szutrową), która prezentowała się niczym budowa drogi krajowej – szeroka, równa, prosta.
Na pierwszej edycji na uczestników czekała dość spora ilość śniegu, oraz temperatura sięgająca poniżej -20 stopni, arktyczne wręcz warunki.

Główna leśna, nowowybudowana arteria

Paręnaście minut po starcie wyruszyłem w teren, zdobywać materiały do relacji.
Potężny Nissan Patrol „MilSim Unit” dowiózł nas w serce lasu, w którym rozmieszczone były punkty. Po drodze mijaliśmy uczestników – co  poniektórzy z kategorii Basic pokonywali trasę co najmniej truchtem, co było wskazane do zwycięstwa.
Dla osób, które chociaż trochę miały do czynienia z imprezami na orientacje, oczywistym powinno być pokonanie truchtem dystansu 10 km (oczywiście dla tych, którzy posiadają jakieś przygotowanie fizyczne).

Wóz techniczny imprezy

Parę migawek z trasy

PK dzieliły się na 2 kategorie  – zwykle i zadaniowe.
Na zwykłych wystarczyło znalezienie danego punktu w terenie, oznaczonego tzw. lampionem, oraz odznaczenie na karcie startowej w odpowiedniej rubryce, symbolu danego punktu za pomocą specjalnego perforatora, który był zawieszony przy lampionie.
Na zwykłych PK nie było punktowych, tylko lampion i perforator zawieszone na przykład na drzewie. Miejsca, które odwiedziliśmy, to głównie punkty zadaniowe. Najpierw trafiliśmy na tor przeszkód, po którym trzeba było biegać, czołgać się, skakać itp.
Wszystko oczywiście ze sprzętem.

Punkt zadaniowy – tor przeszkód

Duże wrażenie zrobiła na mnie natomiast strzelnica.
Chłopaki z MU stworzyli w lesie swoisty killing house z folii Stretch między drzewami.
W efekcie nie było to strzelanie statyczne, a dynamiczne, a także w pewnym sensie sytuacyjne, bo strzały można było oddawać tylko do tarcz oznaczonych danym ciągiem symboli. Pomyłka i zestrzelenie nie swojej tarczy kosztowała karne minuty, więc warto było przed strzałem się chwilę zastanowić, gdyż na pokonanie całego toru było 1,5 minuty, więc czas wystarczający do namysłu.
Zadanie z pozoru proste, ale podczas jego wykonywania zdarzały się na przykład awarie replik. Jednakże kara za nieudane wykonanie zadania na punkcie zawsze była niższa od kary za rezygnacje z punktu (tzn. zdobycie „wpisu” na karcie bez przystępowania do konkurencji na punkcie).
Na strzelnicy wynikło także nieporozumienie, w wyniku którego doraźnie powołana komisja, składająca się z przedstawiciela GF, MU oraz mnie jako przedstawiciela WMASG, debatowała nad zmianą regulaminu imprezy, do czego ostatecznie nie doszło. Szerzej o tej sprawie w mojej drugiej relacji.

Punkt zadaniowy – strzelnica. Na zdjęciach widoczne oznaczenie tarcz.

Po powrocie z terenu oczekiwaliśmy pierwszych osób na mecie z kategorii Basic. Biorąc pod uwagę czasy pierwszej edycji, to powinniśmy się ich spodziewać na mecie po około 2 godzinach, najszybszych z kategorii Professional – o godzinę później.
Po 2 godzinach i 13 minutach na mecie pojawił się pierwszy zawodnik poziomu Basic, a zarazem zwycięzca. O pozycji drugiej i trzeciej zadecydowała zaledwie minuta różnicy. Zaskakująco natomiast, zaledwie 9 minut po pierwszej osobie poziomu podstawowego, na mecie pojawił się najszybszy zawodnik poziomu Professional. Druga osoba pojawiła się w bazie biegu dopiero 25 min później.

Zawodnicy meldują się na mecie

Po powrocie na wszystkich czekała darmowa grochówka, konserwowe ogórki czy herbata.
Darmowa, bo sama impreza, jak i wszystkie świadczenia w jej ramach były dla uczestników nieodpłatne. W specjalnie wydzielonej części magazynu firmy można było oczekiwać na wyniki przy stołach i ławkach, wchłaniając tyle grochówki, ile tylko było się w stanie zjeść.
Były tam także wystawione nagrody główne obu kategorii, które wyraźnie przykuwały uwagę niektórych uczestników.

Po powrocie niektórzy raczyli się grochówką i odpoczywali…

…niektórzy natomiast mieli inne zajęcia:

Ostatni zawodnicy dotarli do mety przed jej zamknięciem, w związku z tym rozdanie nagród nastąpiło jeszcze przed godziną 15. Nazwiska zwycięzców i pełne listy rankingowe macie w poprzednim wpisie, ja wiec poczynię do nich tylko krótki komentarz. Jak w tamtym roku, także i w tym Formacja „Śląsk” zgarnęła pierwsze miejsca, w obu kategoriach. Dodatkowo w pierwszej trójce kategorii Professional uplasował się członek „Śląska”, który w tamtym roku zajął drugie miejsce.
Wedle regulaminu nie mógł jednak partycypować w nagrodach. Drugą kwestia jest zabawna sytuacja, którą można dostrzec na zdjęciach. W kategorii Professional na podium brak zawodnika z drugim czasem. Musiał on opuścić bazę imprezy przed rozdaniem nagród, jednak był przekonany, że nie będzie w pierwszej trójce.
Tak więc musiała go spotkać miła niespodzianka. Nagrodę wybrał on sobie korespondencyjnie, w rozmowie z obsługą biegu. Wybory zwycięzców w kwestii nagród przedstawiają się następująco:

Mebel pożądania

Professional:

1. M82A1

2. M240

3. M4A1 GBB (KA)

Basic:

1. M4A1 CQBR

2. MP5SD6

3.  AK47

Nagroda wybrana przez zwycięzcę kategorii Professional

Oprócz replik, każda osoba z podium otrzymała puchar, a pięć pierwszych osób z każdej kategorii nagrodzonych zostało polarami GFC.
Po ceremonii umożliwiono uczestnikom dokonanie zakupów w Gunfire, a następnie wszyscy rozjechali się do domów.
Już przed końcem imprezy słychać było głosy nadziei na przyszłoroczną edycje.

GF Point jest zdecydowanie imprezą o charakterze, którego ciężko znaleźć w innych imprezach w Polsce.
Dystans i teren nie są bardzo wymagające, wiec swoich sił może spróbować naprawdę każdy. Tym bardziej, ze impreza jest bezpłatna, a co roku odbywa się w naprawdę pozytywnej atmosferze, przez co jest także świetną zabawą.

Trofea dla zwycięzców

I na koniec wszystkie fotki w postaci galerii.

Zapraszamy także do obejrzenia galerii zdjęć z imprezy!

W imprezie wzięło udział w sumie 79 osób w tym:

32 osoby biegły w kategorii GF-Professional

23 osoby biegły w kategorii GF-Basic

24 osoby obsługiwały imprezę

53 osoby ukończyły bieg

4 osoby zostały zdyskwalifikowane w tym 2 osoby musiały zakończyć imprezę przed czasem (jedna osoba zasłabła, druga osoba musiała zrezygnować z powodów skurczów nóg).

Temperatura powietrza oscylowała w granicach -20 st. C (Respekt dla uczestników – niezapomniany widok, kiedy ludzie dobiegali do mety, a para z ich ust osadzała się na rzęsach, brwiach i czapkach w postaci szronu!)

45L grochówki

18 bochenków chleba

115 bułek

7kg smalcu

5kg ogórków

40L gorącej herbaty

Oficjalne czasy:

Poniżej galeria zdjęć z imprezy:

Na start stawiło się ponad 60, z ponad 80 zapisanych osób.
Temperatura z rana spadła poniżej -20 stopni C. W dzień nie osiągała więcej jak -13, więc warunki były wymagające, chociaż na szczęście nie było wiatru oraz świeciło słońce.
Pierwsze osoby stawiły się do Kryniczna już przed godzina 09:00, warto zaznaczyć, iż uczestnicy w większości przyjechali z innych rejonów Polski niż Dolny Śląsk (Śląsk, Małopolska, Wielkopolska, a nawet Pomorze).
Po dość sprawnej rejestracji, ważeniu sprzętu itp. z  15 minutowym opóźnieniem rozpoczęła się odprawa. Wspomnieć należy, że rywalizacja odbywała się w dwóch kategoriach – GF-Basic i GF-Proffesional.
Ta pierwsza zakładała bieg bez oporządzenia oraz repliki, a trasa była krótsza (ok. 8 km). Druga kategoria wymagała biegu z repliką, oporządzeniem oraz min. 10 kg plecakiem oraz liczyła około 13 km.
Różne były także nagrody dla obu kategorii. Odpowiednio repliki marki GFC, oraz markowe wyroby Aresa, VFC, ICSa itp.
Gunfire deklaruje, iż łączna wartość tej puli, to ponad 12 000 zł.  W połączeniu z brakiem wpisowego, na pewno taka oferta stała się atrakcyjna dla wielu osób.

Start i meta biegu

Odprawa obsługi biegu

Nagrody w kategorii Professional

Przygotowania uczestników

Ważenie plecaków

Przygotowaniem trasy oraz jej obsługą zajmowało się stowarzyszenie MilSim Unit, które znane jest na Dolnym Śląsku z organizacji MilSimów i innych imprez terenowych (oczywiście niekomercyjnie).
Do walki  wszyscy wyruszyli o godzinie 10:30 do 15:30 mieli stawić się powrotem.
Do zaliczenia było paręnaście punktów rozmieszonych po całej mapie, tak więc kolejność ich zaliczania była dowolna.
Na niektórych z nich wystarczyło potwierdzenie swojej obecności na danym punkcie, przez oznaczenie swej karty uczestnika w odpowiedniej rubryce, specjalnym perforatorem, z unikalnym wzorem (na każdym punkcie wzór perforatora był inny), na innych sprawdzano fizyczne umiejętności uczestników, np. w strzelaniu ze swoich replik, zaliczenie kolejnych wymagało natomiast odpowiedzenia na pytania z różnych dziedzin wiedzy (prócz szeroko pojętych militariów, były to również nauki ścisłe czy nauki społeczne).

Parę migawek z trasy

Przyszły zwycięzca kategorii Basic na finiszu

Przykładowy punkt terenowy i zestaw pytań

Po niecałych 2h do mety dotarli pierwsi uczestnicy poziomu GF-Basic (najlepszy czas 1:49:45), ostatnim zajęło to ponad 4h.
Średnio pokonanie trasy zajmowało 2,5-3h. Nieco ponad godzinę po najszybszym uczestniku Basic, dotarł do mety najszybszy zawodnik z poziomu GF-Professional, z czasem 2:57:00 (jedyny wynik poniżej 3h). Średni czas pokonania trasy na poziomie GF-Professional, to około  4,5 h, ostatni dobiegli w niecałe 6h.

Zdawanie kart startowych

Po biegu na wszystkich czekała gorąca grochówka „z wkładką”, ciepła herbata, oraz chleb ze smalcem i z ogórkiem, oczywiście za darmo, na regeneracje sił po wycieńczającym biegu. Następnie, przed ogłoszeniem wyników, odbyła się prezentacja nowego układu elektronicznego, sterującego naszym AEGiem, który ma zostać wkrótce wprowadzony do sprzedaży, który opisze w osobnym artykule.

Catering

Załoga GF przy pracy i jedzeniu

Odpoczynek uczestników po biegu

Vladimir Peev i prezentacja jego nowego elektronicznego sterownika do AEG, więcej informacji wkrótce

Na koniec oczywiście to, na co wszyscy czekali, czyli rozdanie nagród.
W kategorii GF-Basic były to repliki GFC (GFG), oraz odzież tej samej marki.
W kategorii GF-Professional zwycięzcy na miejscach 1-3 mogli wybrać sobie jedną z replik z puli. Oczywiście pierwszeństwo w wyborze miał zwycięzca, który zdecydował się na DSR-1 Aresa, zdobywca drugiego miejsca wybrał sobie SCAR’a SSR z VFC, a ostatnia osoba z podium wskazała na M4A1 VFC, customowo przerabianą na częściach Magpul PTS.

Zwycięzcy kategorii Basic

Zwycięzcy w kategorii Professional (głupi ja, nie objąłem ich na jednym zdjęciu J)

Obszerniejszą oraz bardziej oceniającą relacje z imprezy znajdziecie na WMASG, na razie ta krótka relacja + zdjęcia. Dodam tylko, iż mówi się o kolejnej edycji na wiosnę, zapewne pozbawioną niedopatrzeń tego przedsięwzięcia.

Gdyby ktoś chciał więcej zdjęć, to piszcie na mojego maila (podany w profilu).
Dokładne podsumowanie imprezy, wraz z czasówkami każdego uczestnika jak i kolejna porcja zdjęć znajduje się w kolejnym artykule