Na rozkaz !

Remi

Każdy  w naszych zabawach szuka czegoś innego, czy jest to weekendowe strzelanie, ambitniejszy milsim, szkolenia z zielonej/czarnej taktyki, bądź rekonstrukcja. Jednak wszystkie te aktywności, tak bardzo mocno skrajne, mają wspólny punkt. Dowodzenie. Ktoś może powiedzieć, że w typowych „szczelankach” nie jest to, aż tak ważne i nikt do tego nie przykłada wagi, chodź również tam pojawiają się jakieś elementy współdziałania i ktoś prędzej czy później wciela się w role lidera-dowódcy. Co za tym idzie, dochodzi do tego trudnego momentu, w którym trzeba wydawać rozkazy. 

Tu znowu wracamy do momentu decyzji, czego potrzebujemy i co chcemy osiągnąć. Na „niedzielnym airsofcie” wystarczy szybki proces decyzyjny, analiza sytuacji, zadania, możliwości własnych, stworzenie wariantu, porównanie ich, wybranie odpowiedniego, przekazanie go i kontrola jego wykonania.

Czytaj: „Ej Ty, we Flecku, weź tego w kapeluszu i pobiegnijcie na prawą stronę budynku, a ja i Seba będziemy Was osłaniać”.

 Może to być również milsim, bądź określone ćwiczenie sprawdzające po cyklu treningów. W takim wypadku warto wcześniej na forum (jeśli grupa posiada owo) wydać określone wytyczne co do sprzętu, przygotowania. Później już w samym działaniu określić pewne zarządzenia przygotowawcze. Na końcu wydać rozkaz przed akcją/wymarszem/natarciem/obroną wraz z podanym dokładnym planem działania.  Jeszcze dla niektórych bardzo ważne jest by było to zrobione zgodnie „ze sztuką”. Czyli jak najbardziej poprawnym językiem,  zgodnie z określonymi szablonami rozkazów itd.

Postaram się to usystematyzować i ułożyć poradnik jak to zrobić. Każdy może wyciągnąć z Niego to co tak naprawdę pragnie. Od skomplikowanych rozkazów, które można stawiać  na szczeblu sztabowym na zlotach 300+  osób przez duże milismy, skończywszy do małej drużyny, grupy, która ma za zadanie obronić/zdobyć jakiś obiekt bądź wykonać patrol.  Spróbujmy.

SKRÓTY I NAZWY

Zacznijmy od samych narzędzi, jakimi możemy się posługiwać przy stawianiu rozkazów. Może słyszeliście o czymś takim jak FRAGO albo OPORD.  Tak ? To dobrze. Brzmi ładnie, ponieważ jest angielskim skrótem.  Mają oczywiście one odpowiedniki polskie. Zacznijmy po kolei:

Zarządzenie przygotowawcze (Warning Order) – czasem nie jesteśmy pewni co do szczegółów naszego działania. Nie ma jeszcze precyzyjnych rozkazów. (bądź na potrzeby jakiegoś scenariusza jako organizator możemy trzymać uczestników w niepewności dawkując szczątkowe info) Przykład: Wiemy, że będziemy działać w terenie lesistym i wykonamy marsz. Kiedy ? Gdzie ? Brak precyzyjnych informacji. Jednak możemy podać już pewne zarządzenia, które pozwolą Naszym ludziom przygotować pod to działanie np. sprzęt.

Rozkaz bojowy (OPORD- operation order)- kwintesencja. Sprecyzowane dane dotyczące misji.  Jak go tworzyć, co zawiera- o tym wszystkim w kolejnym rozdziale.

Rozkaz fragmentaryczny/uzupełniający (FRAGO-fragmentary order)- uzupełnienie rozkazu bojowego o brakujące informacje, w wypadku zmiany sytuacji bądź zmian dotyczących zadania i jego realizacji. (Tutaj pewna kwestia, która zainteresuje 1% czytających. Tak- wiem że zgodnie z doktryną DD 3.2.5 nie nazywa się to w taki sposób- uznajcie to za formę uproszczenia).

Uzbroiliśmy się w wiedze dotyczącą skrótów. Wiemy co i jak się  nazywa. Teraz przejdźmy do najważniejszego- jak go napisać bądź wydać.

 

PROCES DOWODZENIA

Jest haczyk. By wydać określony rozkaz trzeba najpierw wytężyć umysł i wykonać pewną prace myślową. Rozkaz przecież jest owocem tego, co wcześniej wydumaliśmy. Naszej koncepcji walki, którą wytworzyliśmy na podstawie danych dotyczących wojsk własnych, wojsk przeciwnika, obecnej sytuacji czy warunków terenowych. Wszystko to jest (jak to w wojsku) ułożone w bardzo prosty proces dowodzenia. By wszystko rozjaśnić drobny schemat poglądowy:

Proces dowodzenia zrodlo DD 3.2.5

Rozjaśniło…. ? Tak myślałem J Wyjaśnienie tego przyda się tym bardziej ambitnym. Do mniej skomplikowanych rzeczy też warto wiedzieć o co chodzi.

Zacznijmy od góry:

USTALENIE POŁOŻENIA- nie chodzi o to, by zastanowić się gdzie jestem, mimo.. że ktoś kto tak myślał jest blisko. Ustalenie położenia to proces ciągły. Bez względu czy tworzymy „w głowie” nasz rozkaz, czy jesteśmy w walce z przeciwnikiem- on trwa. Polega na zbieraniu ciągle informacji na temat sił własnych, przeciwnika i terenu. To on jest źródłem danych, które pozwolą Nam ustalić czy dane zadanie jest do wykonania i w jaki sposób możemy tego dokonać. Przykład ? Dostałem zadanie przemieszczenia się na milsimie w górach, w okresie zimowym z punktu A do punktu B w określonym czasie. Co wiem. Jest noc, silne opady śniegu, jesteśmy już po 7h ciężkiego marszu, mieliśmy kontakt ogniowy. Dwóch rannych. Przeciwnik był w sile prawdopodobnie drużyny. Mam noktowizje, są duże problemy z łącznością z powodu terenu. Co zrobiłem ? Ustaliłem położenie. Na dużą skale, przy sztabach, to informacje spływające ciągle (przy dobrym systemie łączności) pozwalają nam analizować informacje i ustalać położenie. Przykładowo naszej strony na zlocie.

PLANOWANIE- to co Tygryski lubią najbardziej. W tej fazie stworzymy swój rozkaz. Jest jednak ona rozbita na wiele elementów. Już teraz mówię, że wszelakie odprawy sobie odpuścimy (chyba, że ktoś bawi się w wyjątkowo duży zlot bądź manewry sztabowe gdzie zwołuje odprawy, na poszczególnych etapach- jak jesteście tego ciekawi- piszcie na maila)

Ocena sytuacji.

Mamy pewne informacje wynikające z ustalenia położenia. Pierwszym elementem jest analiza zadania. Nasz przełożony/organizator/my sami postawił nam określone zadanie. Ładnie ten system widać, gdy mamy strukturę typowo wojskową. Kompanie/plutony/drużyny. Każdy stawia rozkaz, który rozbija na poszczególnych podległych  mu dowódców. Oni analizują go i wypracowują dla swoich podwładnych- aż do rozkazu dla zwykłego strzelca. Mamy nasze zadanie. Teraz musimy odpowiedzieć sobie na pewne pytania:

  • jaki jest zamiar przełożonego i jaka jest moja rola? – proste. Czego tak naprawdę ode mnie chcą i co mam zrobić. Wbrew pozorom czasem nie jest to łatwe do określenia
  • czego wymaga przełożony lub jakie główne zadania muszą zostać wykonane, aby zrealizować jego zamiar? – inaczej. Czy jak ja „dam ciała” to cały pomysł nie wypali (może w natarciu, jestem tylko po to by odciągnąć uwagę przeciwnika od głównego punktu ciężkości i jak się to nie uda, to są szanse na powodzenie. )
  • czy i jakie istnieją ograniczenia swobody działania?- tutaj też wiele rzeczy. Teren, czas etc.
  • czy nastąpiły znaczące zmiany sytuacji od postawienia rozkazu przez przełożonego ? – Co się zmieniło. Może od ostatniego kontaktu z przełożonym sytuacja była tak dynamiczna, że wiele rzeczy jest nieaktualny- to też muszę wziąć pod uwagę.

Po zadaniu sobie tych pytań możemy postawić  „Zarządzenie przygotowawcze”. Wiemy już mniej więcej co mamy robić. Teraz jest czas, byśmy obmyślili dokładnie jak. W przypadku drużynki to będzie coś w stylu:

„Chłopaki. Wstawać, ogarniać sprzęt. Zabezpieczcie czymś okna, porozglądajcie się po budynku za rzeczami do zabarykadowania drzwi, porozkładajcie trochę potykaczy. Ja przez ten czas pomyślę jak sensownie się rozstawić do obrony budynku”. Nie marnujemy czasu podwładnych, który poświęcimy na nasz proces myślowy i opracowanie rozkazu. Mogą coś już przez ten czas zrobić. W takim przypadku będzie to raptem parę minut i wymyślimy skąd może nadciągać przeciwnik, gdzie zająć stanowiska ogniowe, komendy, sygnały itd. Ale wyobraźmy sobie sytuacje że organizujemy Milsim CQB:

 

„Panowie, otrzymaliśmy informacje o tym, że w budynku w miejscowości X przetrzymywany jest nasz cel. Na czas akcji będzie przydzielony tłumacz. Przybędzie o 3’ciej w nocy. Zaznajomcie go z naszymi procedurami. Druga sekcja niech zabierze auto i rozłoży posterunek obserwacyjny na dachu budynku na ulicy Czerwonej 23.  Obserwować budynek-cel i  składać meldunek co pół godziny na częstotliwości 44 250”

Tutaj możemy dorzucić wiele informacji. A czas jaki nam zajmie wydumanie jak wejdziemy do budynku (np. na podstawie zdobytych jego planów), kogo wykorzystamy do tego- może trwać to już godzinami. W przypadku dużych sztabów. Nawet dni.

Jest jeszcze inna sytuacja o której wspomniałem. Zarządzenie przygotowawcze do milsima wydajemy nawet parę tygodnie przed w formie pisemnej. Ma ono taki sam format jak rozkaz bojowy (o schemacie będzie dalej). Zawieramy wszystkie niezbędne informacje, budując klimat, a zarazem robiąc to „taktycznie” Czy nie o to chodzi ?

Ocena czynników i opracowanie wariantów działania.

Czynniki podlegające na tym etapie ocenie to:

  • przeciwnik;  – jaka siła, jakie możliwości, jak może nam zagrozić
  • otoczenie (środowisko), a w nim:

-     teren; – czy dam radę pokonać go, jak wpłynie na mój plan. Czy daje możliwość skrytego podejścia. Czy lepiej bronić się tutaj, czy przenieść w inne miejsce. Pomysłów jest wiele.

-     warunki atmosferyczne;

  • ludność cywilna na obszarze działań (będą pomagać czy przeszkadzać ?)
  • siły własne (również pod względem możliwości wsparcia i zabezpieczenia);
  • czynnik czasu;  – tutaj pojawia się też coś takiego jak kalkulacja czasu. Kalkulujemy zaczynając od godziny „zero” powiedzmy jest godz 5.00  a zadanie musimy wykonać o godz 18.00. Teraz dzielimy sobie, od godz 16.00-18.00 muszę wykonać marsz pod obiekt, zająć stanowiska do działania. 15.00-16.00- spotkać się z przewodnikiem w rejonie X itd.  Kalkulujemy „od góry w dół”
  • inne istotne czynniki ( np. morale)

Mamy czynniki ocenione. Wiemy na czym stoimy.  Teraz opracujmy Warianty działania. Warto mieć kilka planów. Później je porównać. Jeśli działamy jako sztab, to prostsze. Każda grupa tworzy swój, porównujemy, wyciągamy najlepsze rozwiązania, łączymy w jedno. Jaki jest plus takiego wariantowania ?  Nawet jeśli wybraliśmy jakieś rozwiązanie, może w trakcie akcji okazać się, że nie sprawdza się. Wtedy zawsze mamy coś jeszcze „ w rękawie”. Mamy wariant. Opracowujemy rozkaz !

Opracowany rozkaz stawiamy podwładnym. Później już „tylko” dowodzimy i kontrolujemy jego realizacje. A jak go opracowujemy ? Właśnie tak:

 

ROZKAZ BOJOWY:

Rozkaz bojowy składa się z 5ci następujących punktów oraz szeregu podpunktów:

Wskazanie dozorów – nie jest to pierwszy podpunkt. Coś co robimy wcześniej, ale jest równie ważne.

 

  1. 1.       SYTUACJA
  2. 2.       ZADANIE
  3. 3.       REALIZACJA
  4. 4.       ZABEZPIECZENIE LOGISTYCZNE
  5. 5.       DOWODZENIE I ŁĄCZNOŚĆ.

- załączniki

Rozbijamy to teraz na atomy:

1.SYTUACJA.

Obejmuje trzy podpunkty: siły przeciwnika, siły własne, zmiany w podporządkowaniu. Poprzez przedstawienie sytuacji ogólnej podlegli nam ludzie posiadają znajomość sytuacji w obszarze przyszłego działania. Zawarte są tu tylko informacje, a nie zadania.

a)      siły przeciwnika –wszystko co o nim wiemy. Liczebność, skład, wykryte miny, ładunki, zwyczaje itd..

b) siły własne – przekazane tu informacje zawierają dokładne zadania pododdziału
o jeden szczebel wyżej oraz sił wspierających, wzmacniających i sąsiadów w kolejności;

(1)          zadanie pododdziału wyższego szczebla (przynajmniej o jeden szczebel
organizacyjny wyżej). Czyli jeśli jesteśmy drużynką to informujemy, co będziemy robić jako cały pluton.

(2)          zadania sąsiadów (sąsiedzi w kolejności: lewy, prawy, z przodu, z tyłu). Tego chyba nie trzeba tłumaczyć- warto wiedzieć, jak wygląda system kooperacji i kto jest z jakiej Naszej strony

(3)          wspierające pododdziały – scenariusz przewiduje moździerze, artylerie, może jakieś samoloty- tutaj to wszystko ujmujemy

c)       zmiany w podporządkowaniu – dyspozycyjność oraz czas ich obowiązywania. Przykład z tłumaczem. Dołączy do grupy. Tutaj wpisujemy kto to, kiedy dołączy, ile czasu może być do Naszej dyspozycji

2. ZADANIE

Zadanie do wykonania przedstawiane jest w jasnej oraz zwięzłej formie. Obejmuje: KTO (nazwa pododdziału, komponentu); CO ZROBIĆ (atakować, bronić, opóźniać, rozpoznać, wykonać marsz, itd.); KIEDY (czas); W JAKIM CELU (opanować, nie dopuścić do zdobycia, zebrać informacje); GDZIE (ogólnie bądź gridy).

3. REALIZACJA

Zawiera informacje pozwalające zrozumieć sposób, w jaki zadanie ma być wykonane. Są to: sposób działania, zadania dla podległych pododdziałów, wytyczne koordynujące.

a)                 zamiar walki (działania) – opisuje sposób manewru na polu walki oraz sposób wsparcia ogniowego. Tutaj opisujemy dokładnie jaki jest nasz plan. Szczegółowo, ale nie wydajemy rozkazów poszczególnym nam podległym żołnierzom/dowódcom pododdziałów

Zamiar walki (działania) obejmuje:

(1) podział sił- czyli kto bierze udział w działaniu jak się dzielimy (grupa torująca, osłaniająca, przeszukująca itd.)

(1)    sposób działania – Opisujemy tutaj dokładnie co chcemy zrobić, w poszczególnych etapach. Na jakie sygnały (np. radiowe). Jak będzie wyglądało nasze ugrupowanie w danej fazie (klin, kolumna, linia, sierżant), co mamy zrobić w określonej sytuacji. Kwintesencja realizacji zadania znajduje się tutaj.

(2)    wsparcie ogniowe. –jeśli takowe mamy, opisujemy jak zostanie wykorzystane. Może być nim przykładowo snajper.

b)      zadania dla podległych pododdziałów – tych które są u nas, bądź przydzielonych. W tym podpunkcie rozdzielamy zadania zwracając się bezpośrednio do poszczególnych dowódców grup, żołnierzy. Muszą wiedzieć, co dokładnie mają robić w poszczególnych etapach działania

c)       wytyczne koordynujące – tutaj możemy dodać wszystko co potrzebujemy. Podać godzinę na swoim zegarku do synchronizacji, powiedzieć, wskazać kierunek północy, ustalić sposób określania kierunków (wskazówki zegara, kierunki świata), określić linie koordynacyjne (wskazać linie na mapie do jakiej linii nacieramy, kontynuujemy pościg za przeciwnikiem. Skąd mapa ? W załączniku !) Wskazać punkty zbiórki. To co nie pasowało nam do wcześniejszych punktów, a uważamy że są potrzebne.

4. ZABEZPIECZENIE LOGISTYCZNE

Obejmuje zabezpieczenie logistyczne danego działania. Zawarte są tu takie elementy jak: zabezpieczenie materiałowe (amunicja, racje żywnościowe, radia, dodatkowy sprzęt taki jak gogle noktowizyjne, zestawy wyważeniowe, mapy, czy jak to często w naszych działaniach pojawiająca się pirotechnika); zabezpieczenie medyczne (z czego się składa, co mamy do dyspozycji-przykładowo, na potrzeby scenariusza może istnieć osobna ekipa zajmująca się ewakuacją medyczną) oraz świadczenie usług gospodarczo-bytowych   i innych (postępowanie z jeńcami). To ostatnie brzmi dla Nas co najmniej dziwnie. Jest to zapis instrukcyjny. Na nasze: Jak wygląda kwestia np. noclegu. Wyznaczone miejsce do tego, warunki tam panujące.

5. DOWODZENIE I SYGNAŁY

a) dowodzenie – wskazanie miejsca dowódcy oraz pomocnika dowódcy. Mówiąc prościej: Gdzie będziemy się znajdować fizycznie w czasie działania. Druga rzecz to określenie zastępcy dowódcy. Są dwie szkoły. Podajemy tylko zastępcę bądź (która moim zdaniem jest lepsza) rozpisujemy cały łańcuch dowodzenia.

b) sygnały – sygnały dowodzenia i łączność. Powinny zostać ujęte nowo wprowadzone sygnały przyjęte na okres walki (działania), sygnały wywoławcze osób funkcyjnych oraz częstotliwości; hasła, ograniczenia w posługiwaniu się środkami łączności.  Wszystko co związane z pracą w sieci radiowej. Nasze kryptonimy, częstotliwości główne, zapasowe, sygnały wraz z objaśnieniem co za działanie jest realizowane na dany sygnał. Sposoby rozpoznania swój-obcy. W sieci radiowej jak i w bezpośredniej konfrontacji.

ZAŁĄCZNIKI

Tu załączamy wszelakie dokumenty, które mogą Nam pomóc w realizacji zadania i są dodatkowym źródłem informacji, którego nie można było ująć w ogólnym szablonie rozkazu. Po dodaniu załączników, można zawsze w rozkazie odnosić się do nich. Przykładowo: „Sekcja ze sprzętem wyważeniowym zajmie południową stronę zabudowań, przy murze, skąd w trakcie szturmu otworzy wejście od strony ogrodu- patrz załącznik nr 2- zdjęcie satelitarne obiektu”.

Załącznikami mogą być zdjęcia, mapy, ryciny, szkice obserwacji (wykonane przykładowo przez ekipę będącą na posterunku obserwacyjnym). Mogą to być również dokumenty przechwycone od przeciwnika, bądź informacje będące owocem działań agenturalnych. Powstrzymuje tutaj Nas tylko Nasza wyobraźnia. Nie muszę również tłumaczyć, że przy odprawach dla uczestników określonego szkolenia/milsim’a nie ma nic łatwiejszego niż prowadzenie jej z rzutnikiem, przy użyciu którego pokazujemy kolejne mapy oraz z rozkazem, który stawiamy. (Dodatkowo można wręczyć jeszcze jego poszczególne kopie z zadaniami dla dowódców poszczególnych podległych ekip.)

Jak już wcześniej wspominałem- zarządzenie przygotowawcze wygląda tak samo. Szablon jest identyczny, tylko sam dokument bądź wersja ustna zawiera mniej precyzyjne informacje, a części z nich nie ma wcale.

PRZYKŁADOWY ROZKAZ BOJOWY

Wiemy już wszystko. Jednak z doświadczenia wiem, że nawet jeśli nauczymy się wszystkich punktów i podpunktów na pamięć, to wciąż napisanie bądź co trudniejsze wypowiedzenie całego rozkazu wcale nie jest takie proste. Potrzebny jest konkretny przykład. Napiszmy go. Pomoże nam to w zapamiętaniu, w jaki sposób układać poszczególne punkty, jakiego języka używać, jak zapisywać daty, godziny itd. Wybierzmy sobie wydanie rozkazu do  wykonania marszu i zajęcia obiektu przez dwie podległe nam  drużyny w trakcie milsima.

1.)    SYTUACJA

1)      Społeczność lokalna w rejonie działań nastawiona neutralnie lub wrogo możliwa współpraca z bojownikami. Przeciwnik operuje w grupach po około 5-10 osób, uzbrojeni w ręczną broń maszynową, możliwość spotkania na głównych szlakach IED. Teren działania: górzysty, pofałdowany, sprzyjający działaniom nieregularnym i organizowaniem zasadzek, Przeciwnik prawdopodobnie nie podejmie próby zorganizowania zasadzi ogniowej- możliwe ataki typu COMPLEX (IED+DF- direct fire).

2)      Nasze siły rozmieszczone są w ruinach zamku na wzgórzu  872.4 (patrz załącznik nr1- mapa) . Ukompletowanie 100%. Zadaniem przełożonego jest: zrealizować operacje Cordon and Search w rejonie POLANA WX 265 273 (jeśli to możliwe, staramy się podawać gridy lokalizacji) w okresie  102400MAJ13 – 110900MAJ13 (układ daty- dzień, godzina, miesiąc, rok)  celem zlikwidowania kryjówki bojowników oraz ich zasobów.

3)      Na czas działań do naszego pododdziału został przydzielony lokalny przewodnik, posługuje się językiem angielskim. Nie posiada uzbrojenia. Godzina przydziału 110415MAJ13.

2)      ZADANIE

Nasz pododdział otrzymał zadanie wykonać marsz z FOB RUINY  do rejonu POLANA. Marsz wykonać w sile dwóch drużyn w obrębie szlaku czerwonego oraz niebieskiego. Podczas marszu zachować szczególną ostrożność, rozpoznać drogę marszu, w razie napotkania sił przeciwnika nawiązać kontakt ogniowy, meldować dowódcy, w razie napotkania przeważających sił przeciwnika zerwać kontakt i wycofać się do punktu zbiórki, w czasie przemieszczania się w rejonach poprzednich ataków typu COMPLEX i IED zachować szczególną ostrożność. ( rejony szczególnie niebezpieczne- patrz załącznik). Po osiągnięciu obiektu POLANA zameldować o zajęciu rubieży, wystawić posterunki obserwacyjne i obserwować działanie przeciwnika. O wykrytych celach meldować.

3.) REALIZACJA

a.   Moją myślą przewodnią jest wykonanie marszu do rejonu POLANA. Dla realizacji tego celu wyznaczyć ubezpieczenia odpowiadające zagrożeniu oddziaływaniem przeciwnika. (szperacz, para patrolowa). Prowadzić rozpoznanie drogi marszu i obiektów terenowych jak: skrzyżowania dróg, skraj lasu i miejscowości poprzez obserwację, a w razie potrzeby poprzez działanie szperaczy. Uniemożliwić przeciwnikowi dezorganizację sił głównych patrolu. Małe grupy lub pojedynczych żołnierzy eliminować zmuszając przeciwnika do wycofania, po czym kontynuować rozpoznanie drogi marszu zgodnie z otrzymanym rozkazem. W przypadku przeważających sił przeciwnika dokonać zerwania kontaktu ogniowego i wycofać się do punktu zbiórki (patrz załącznik-mapa) W rejonie POLANA zająć przed świtem dogodne rubieże i wystawić posterunki obserwacyjne.

b) Rozkazuję:

    1. 1 drużyna: wykonać marsz do obiektu POLANA po drodze w obrębie szlaku czerwonego działając, jako drużyna patrolowa z zadaniem rozpoznania drogi marszu pod kątem obecności IED oraz rejonów zasadzek ogniowych. Rejony szczególnie zagrożone oddziaływaniem ogniowym przeciwnika: rejon ALFA – 1,5km od FOB RUINY oraz Leśniczówka Dębno. O zbliżaniu się do rejonów szczególnie zagrożonych zameldować kolejno sygnałami STRZAŁA I i II.. Osiągnąć rejon Leśniczówki Dębno do 110400MAJ13  Po dotarciu do obiektu przeszukać budynek i zabezpieczyć go. Umożliwić bezpieczne wejście do rejonu 3ciej drużynie. Kierunek podejścia-wschód. Znaki rozpoznawcze zgodnie z SOP. Przejąć od nich przewodnika.  Po spotkaniu kontynuować marsz do rejonu POLANA i zabezpieczyć go od strony kamieniołomu. Wystawić posterunek obserwacyjny. Prowadzić obserwacje i meldować o celach. W wypadku wykrycia zająć dogodną rubież i wiązać wraz z 2’gą drużyną przeciwnika w celu zablokowania mu możliwości ucieczki. Meldować o sytuacji i prowadzić walkę do momentu przybycia wsparcia. W przypadku utraty inicjatywy użyć czerwony dym i wycofać się do punktu zbiórki. Zwrócić szczególną uwagę na inne pododdziały sojusznicze działające w tym rejonie.
    2. 2 drużyna: Wykonać marsz do obiektu POLANA po drodze w obrębie szlaku niebieskiego  działając jako drużyna patrolowa z zadaniem rozpoznania drogi marszu pod kątem obecności IED oraz rejonów zasadzek ogniowych. Rejony szczególnie zagrożone oddziaływaniem ogniowym przeciwnika: rejon BRAVO – 3,5km od FOB RUINY oraz Mały Staw. O zbliżaniu się do rejonów szczególnie zagrożonych zameldować kolejno sygnałami GROT  I i II.  W okolicy WX 260 258 zlokalizować wejście do jaskini  (patrz załącznik- zdjęcie satelitarne nr 2). Przeszukać obiekt. W przypadku wykrycia broni/amunicji zniszczyć. Kontynuować marsz, zająć rejon POLANA od strony młodnika. Wystawić posterunek obserwacyjny. Prowadzić obserwacje i meldować o celach. W wypadku wykrycia zająć dogodną rubież i wiązać wraz z 1’ą drużyną przeciwnika w celu zablokowania mu możliwości ucieczki. Meldować o sytuacji i prowadzić walkę do momentu przybycia wsparcia. W przypadku utraty inicjatywy użyć czerwony dym i wycofać się do punktu zbiórki. Zwrócić szczególną uwagę na inne pododdziały sojusznicze działające w tym rejonie.
    1. Wytyczne koordynujące:

(1)  102330MAJ13 – gotowość do przeprowadzenia operacji

(2)  102400MAJ13 – rozpoczęcie operacji

(3)  110300MAJ13 – osiągnięcie rejonu STRZAŁA I

(4)  110400MAJ13 – STRZAŁA II

(5) 110415MAJ13 – przydzielenie przewodnika z 3 drużyny.

(6) 110330MAJ13 – osiągnięcie rejonu GROT I

(7)  110420MAJ13 –GROT II

(8)  110525MAJ12 – osiągnięcie obiektu POLANA

  1. ZBEZPIECZENIE LOGISTYCZNE

¾     Amunicja: 300 sztuk w magazynkach- 200 sztuk w plecaku. 2 granaty na każdego operatora.

¾     Środki łączności –  radiostacje indywidualna Midland.- każdy członek drużyny

¾     Oporządzenie – etatowe.  Jedne  gogle NVG dla żołnierza wyznaczonego na szperacza.

- odpowiedzialny d-ca drużyny.

¾     Dodatkowe wyposażenie – lornetki, GPS, lighsticki IR, siatka maskująca, 2 dymy na drużynę- wydane w FOB Ruiny.

¾     Wyżywienie przed wymarszem w oparciu o FOB ruiny, w czasie działania indywidualne racje. Woda we własnym zakresie. Możliwość uzupełnienia ze źródła WX 254 246.

¾     MED – PLAN:

Wyposażenie:

- taktyczna apteczka indywidualna – każdy żołnierz.

- staza osobista – z przodu na wysokości klatki piersiowej – każdy żołnierz.

- dodatkowa staza i opatrunek na lewym udzie w kieszeni spodni.

Poziomy pomocy medycznej.

- 1 samopomoc.

- 2 pomoc w parach.

- 3 medyk drużyny.

- 4 MEDEVAC

- 5 szpital FOB RUINY

Realizacja MEDEVC:

- Zgodnie z SOP – nineliner. MEDEVAC- UAZ czas dojazdu do rejonu POLANA – 20 minut

Przeciwnik:

- pojmany- transportować

- ranny – zaopatrzyć  – transportować.

- zabity – wykonać dokumentację foto – zostawić na miejscu w worku na zwłoki – zapisać gridy.

Cywil:

- ranny – zaopatrzyć  – transportować.

- zabity – wykonać dokumentację foto – zostawić na miejscu w worku na zwłoki – zapisać gridy.

  1. DOWODZENIE I ŁĄCZNOŚĆ

 

  1. a.       Łańcuch dowodzenia

d-ca 1 drużyny  ® d-ca 2 drużyny®  zastępca d-cy  1 drużyny ® zastępca d-cy 2 drużyny

Plan łączności

 

- kryptonimy

d-ca FOB RUINY- KRÓL

d-ca 1 drużyny  – KSIĄŻE

d-ca 2 drużyny – STRAŻNIK

d-ca 3 drużyny- PIOŁUN

MEDEVAC- CZARNOKSIĘŻNIK

-częstotliwości

Główna – 44 225

Zapasowa – 55 250

Hasła i sygnały dowodzenia:

DYM- kontakt ogniowy

STRZAŁA I –meldunek o osiągnięciu I’ego rejonu niebezpiecznego dla 1dr

STRZAŁA II – meldunek o osiągnięciu II’ego rejonu niebezpiecznego dla 1dr

GROT I –meldunek o osiągnięciu I’ego rejonu niebezpiecznego dla 2 dr

GROT II – meldunek o osiągnięciu II’ego rejonu niebezpiecznego dla 2dr

WROTA- osiągnięcie rejonu POLANA

POPIÓŁ- meldunek o wycofaniu się z rejonu POLANA

SOKÓŁ- wykrycie sił przeciwnika

Pozostałe zgodnie z SOP

  1. d.       Tabela meldunków

AAR – natychmiast po powrocie.

Pozostałe w zależności od rozwoju wydarzeń.

  1. e.      Identyfikacja swój – obcy

DZIEŃ

daleko – dopełnienie do daty.

NOC

Blisko – Naszywka IR na ramionach i hełmie, lampa IFF

Daleko – lampa IFF, dopełnienie do daty.

Hasło biegowe – Nugat- Nugat

Tyle. Wszystkie najważniejsze informacje zawarte w jasnej, prostej i uporządkowanej formie.  Wiadomo, że nie są w pełni szczegółowe (np. dokładnie podana droga marszu, sposób zabezpieczenia poszczególnych obiektów). Wszystko to zostawia wolną rękę dowódcy drużyny, który też przecież stawia swój rozkaz.  Na podstawie tego szablonu możemy tworzyć wszystko czego potrzebujemy. Bez względu na realizowane zadanie i jego kompleksowość schemat nie zmienia się. Warto opracować też swój SOP (po polsku: Zbiór standardowych procedur) dzięki temu rozkaz będzie jeszcze krótszy.  Jeśli potrzebujecie, kopiujcie powyższy rozkaz i przerabiajcie go według własnych potrzeb- nie obrażę się J Taki rozkaz może pojawić się właśnie na odprawach, albo wcześniej na forum. Każdy będzie wiedział o co chodzi jeszcze przed wyjazdem w teren. Ilość pomysłów, w jaki sposób możemy użyć tego typu rozkazy jest tylko i wyłącznie ograniczona przez naszą własną inwencje twórczą.

Na koniec gratis. Jak robią to Amerykanie:

OPORD Format

 

 

1. SITUATION

            a. Enemy forces.

           

          b. Friendly forces.

           

          c. Attachments and detachments.

 

2. MISSION.

There are no subparagraphs in a mission statement. Include the 5 W’s: Who, What (task), Where, When, and Why (purpose).

3. EXECUTION

            a. Concept of the Operations.

                       

               1. Maneuver.

                       

               2. Fires.

           

           b. Tasks to maneuver units.

            c. Tasks to combat support units.

           

          d. Coordinating instructions. List only instructions applicable to two or more units and not routinely covered in unit SOPs.

4. SERVICE SUPPORT.

Address service support in the areas shown below as needed to clarify the service support concept.

           

           a. General:

            b. Materiel and Services.

            c. Distribution Methods

 

5. COMMAND AND SIGNAL

This paragraph states where command and control facilities and key leaders are located during the operation.

            a. Command.

            b. Signal.

            c. Special Instructions to RTOs.


Komentarzy: 6 do wpisu “Na rozkaz !”

Zostaw odpowiedź

Preview: